سلامت روانى رابطه مثبتى وجود دارد . هانت سازگارى زناشويى 64 زوج را مورد بررسى قرار داد و نشان داد كه مذهب به‌طور مثبت با سازگارى زناشويى ، خوشحالى و رضايت زناشويى بالاتر ارتباط دارد و همچنين نتيجه گرفت كه مذهب يك عامل مهم در جلوگيرى از طلاق است . زاكرمن و همكاران در پژوهشى گزارش كردند ، در افراد سالمندى كه نمره كمترى در شاخص مذهبى بودن به دست آوردند ، ميزان مرگ‌ومير 42 % بود ، درحالىكه اين ميزان براى افراد سالمندى كه نمره شاخص مذهبى بالايى داشتند 19 % بود . در مطالعه ديگرى ، كونينگ ، كلين و همكاران دريافتند كه سرطان در بين افرادى كه نمره بالاترى در شاخص مذهبى درونى كسب مىكنند كمتر شايع است . در بررسى ديگرى ، مشاهده كردند افرادى كه هميشه از مقابله‌هاى مذهبى استفاده مىكنند نسبت به افرادى كه كمتر و گاهى از اين مقابله‌ها استفاده مىكنند در 9 شاخص از 12 شاخص سلامت روانشناختى ، نمرات بالاترى كسب كردند . موريس اثر زيارت مذهبى را روى افسردگى و اضطراب 24 بيمار سالمند بررسى كرد . او دريافت كه علائم آنها بعد از زيارت رفتن كاهش زيادى داشته و حد اقل تا ده ماه بعد از برگشتن از زيارت هم اين اثر ادامه دارد . در مطالعه ديگرى ، مكين توش نقش مذهب را در سازگارى افراد با يك رويداد معنىدار زندگى بررسى كرد . او با 124 پدر و مادرى كه كودك خود را به علت سندرم مرگ ناگهانى از دست داده بودند مصاحبه كرد و دريافت كه مذهبى بودن با يافتن معنى در مرگ ارتباط مثبتى دارد . به علاوه مذهبى بودن با افزايش صلاحيت روانى و كاهش ناراحتى در بين والدين در طى 18 ماه بعد از مرگ كودكانشان ، ارتباط داشت . علىرغم اينكه اكثر تحقيقات ذكر شده در اديان ديگرى صورت گرفته است و از آنجايى كه باور و اعتقاد ما مسلمانان بر اين است كه دين اسلام به عنوان يك ايدئولوژى ، ارائه‌دهنده كامل‌ترين و سلامت‌سازترين سبك زندگى بشريت است و احكام و دستورات آن حوزه‌هاى وسيع اخلاقى ، بين فردى ، بهداشتى و اجتماعى را در برمىگيرد ، لذا مطالعه علمى اثرات و نقش متغيرهاى مذهبى در سلامت روانى يك ضرورت اساسى به نظر مىرسد .